KJÆRE INGEBJØRG (og alle andre)

På søndag traff eg venen vår att. Han var ikkje så veldig redusert, men såg nesten glad ut då vi møttes. Førsteinntrykket mitt var likevel ikkje så positivt, HSD er eit ganske oppsummerande stikkord som kanskje ikkje sier så mykje. Kva skjer med at sjåførane ikkje er så blide?? Men, til slutt kom beskjeden: ”Nå haR vi kåmme te Åmot, og heR bliR det pæuse til kvaRt øve to, kvaRt øve to. I tillegg e da korrespondanse te Dalen og Ræuland, såmm gåR vidæRæ klåkka to.” (R= tydeleg skarre-r) Etter pausa var det ein ny mann på, ein smukkas frå Telemark. Du kjenner nok kjensla att tenker eg, når Telemark Bil sin sjåfør kjem, og ganske roleg opplysar om at han skal vere sjåføren vår vidare. Vi køyrde, og kom til Brunkeberg, men eg trykka ikkje stopp. Vi kom til Seljord, og eg gjekk ikkje av (men såg mange folk med bøsser frå Kvitsund – du kor glad eg var for ikkje å stå der i regnet!!!!). Kjære Ingebjørg, eg trur du forstår at det var ein vemodig tur med vår kjære Haukeliekspress, ei tid er over!!! Eg kom meg til slutt til Oslo (og så nevner vi ikkje at eg ikkje fann vegen ut av bussterminalen… bønder i byen veit du;P ). Med venleg helsing frå Sigrun.
Puuhhh. Nå er det snart ny helg, så det er kanskje på tide å oppsummere kva som har skjedd… Det desidert koselegaste er at eg har besøkt Solveig!! Frå søndag til måndag var eg på besøk i den ”forholdsvis” fine leiligheta ho bur i. Utruleg digg å kunne sitte til langt på natt og prate, det blei nesten som Kvitsund igjen! Jenta var kanskje litt redusert som følge av operasjonen, men Solveig er alltid Solveig, og eg er veldig glad i ho… Snørr og tårer spruta ganske fritt måndag ettermiddag, då tida hadde komme til å si hadet. 6 månedar til neste gong!!! WÆÆÆÆ.
Grunnen til at eg i første omgang var i Oslo var at vi på lagslinja på Hald besøkte hovudkontoret til Laget. Det var faktisk veldig gøy, lærte ein del nytt, og så har eg helsa på lederen for laget i Noreg (for uinnvidde: omtrent som Ola Tullen i NLM :P) Etter at programmet på hovudkontoret var ferdig, var det om å gjere å vere turist i hovudstaden – så det var ”guida tur” for alle penga. Vi fekk med oss hovudskiftet eller noko av gardistane på slottet, der Stabsmusikken kom masjerande opp Karl Johan. Tårane sprengde på, og magen knøyt seg som ein klump til synet av folk som kom masjerande opp gata med marsjar, og for eit hardbarka korpshjarte var det plent for mykje å høyre ”Gammel Jegermarsj” utanfor slottet. Frøknene Litleskare/Egeland tørka nok begge både snørr og tårer under dei flotte tonene som blei pressa ut av meir eller mindre gamle gubber. Forholdsvis mange bilder blei og tatt, av gardistar i uniform. Hilde lærte seg noko nytt – visste du at gardistar faktisk får lov til å prate?? Viss du spør spørsmål kan dei svare viss dei vil. Det resulterte i at vi blei kjend med Mads frå Oslo på 20 år, som stod vakt framfor hovudinnganga til slottet. Stas.
Operaen blei også beglodd og befotografert, gruppebilder og heile pakka. Ganske gøy å ha vore der eigentleg, ikkje bare kjørt forbi!!!
Resten av veka har vore undervisning i ulike tema, KRIK i går, Fredskorpset i dag. Mykje spennande, KRIK-dagen var eigentleg mimredag, mange gamle leikar som blei tatt opp att (haien kjem, bøtteleiken, div. typer tikken osv.)
Men – nok for denne gang, skal prøve å bli litt flinkare til å oppdatere, og heller ha kortare innlegg!!!